«از تبریز تا سمرقند؛ گاه پارسی، گاهی دَری»

محمدجعفر محمدزاده در نوشتاری به جغرافیای زبان فارسی پرداخته و می‌گوید: هرگاه دو واژه پارسی و دری کنار هم بیایند، دری می‌تواند صفتی برای پارسی باشد و مقصود از آن پارسی ادبی و هنرمندانه یا پارسی رسمی و معیار است.