زنان مازندران چگونه به وضعیت اجتماعی اعتراض می‌کردند؟

از آن‌جایی‌که آوازه‌خوانی و ترانه‌سرایی، از جمله راه‌های بیان عواطف، احساساتِ درونی، نیازها و اعتراضات بوده است، در گذشته زنان و دختران تریبونی برای بیانِ ستم‌هایی که بر آن‌ها روا می‌رفت نداشتند، از این رو به شعر و آواز روی می‌آوردند. این تمایل در بینِ زنانِ شهرهای مختلف ایران رایج بود، زنان مازنی نیز از این قاعده مستثنی نبودند و از این طریق حرف دل‌شان را پیش می‌کشیدند.