خشم طبیعت، دشمنی انسان

صبح بود اما انگار آفتاب شانزدهم آذر سر برآمدن نداشت. آسمان آن یکشنبه پوشیده از ابر سیاهی بود که گویی روز را در گرگ و میش پاییزیش نگه داشته بود. قدیمی تر ها می دانستند چه در پیش است. تا حوالی ساعت نُه که دل آسمان پاره شد، همه چشم به آسمان داشتیم. یک نفس بارید، بی‌وقفه و بی ملاحظه بود.سر آرام شدن نداشت تا اینکه خبر آوردند شهر را آب گرفته و خیلی‌ها خانه خراب شده اند...