نور به جانمان می‌نشیند! + صدا

اثر «در باب روشنایی روز» نام دارد. صدای ویولن در آن غالب است. نوایی محزون دارد اما هر چه بیشتر می‌گذرد گویی آنچه می‌شنویم فراتر از حزن است. گویی امید را می‌شنویم که همچون نوری در عمق زخمه‌های آرشه ویولن شنیده می‌شود. ابتدا با شنیدن اثر حال و هوایی سنگین را تجربه می‌کنیم اما در انتها همان گونه که از نامش برمی‌آید، نور به جانمان می‌نشیند.