خاطره‌ای از «یک به علاوه پنج» در اسارت

بعثی‌ها بالای سرمان نفس‌نفس می‌زدند؛ خسته از کارزار، سرم روی سینه یکی از اسرا بود و نای حرکت نداشتم. چرخیدم به پهلو. چشمم افتاد به پرتقال‌هایی که حالا زیر دست و پا، لِه شده بود.