در مسیر رهایی / رشد در دمای منفی شصت

و در چشم‌های آقای منصوری این خوشبختی به وضوح پیدا بود. وقتی خواستم از پله‌های ساختمان پایین بیایم به این فکر کردم که حیات بخشیدن به آدم‌ها چقدر می‌تواند لذت‌بخش باشد من امروز آدم‌هایی را دیدم که قدر زندگی الانشان را بیشتر می‌دانستند آدم‌هایی که یک‌بار از دست رفته بودند و از دست داده بودند و حالا قدر بودن‌شان، سالم بودن‌شان و زندگی بدون اعتیاد و وابستگی را بیشتر می‌دانستند.