این‌جا شب نیست...

روزها تاریک و شب‌ها روشن، لب‌ها عطشان و معده‌ها جوعان؛ «رمضان» است. ماه میهمانی که می‌رسد، روز برای بسیاری از کسبه، از دم‌دم‌های اذان ظهر شروع می‌شود و تا اذان مغرب ادامه پیدا می‌یابد؛‌ از تیزیِ آفتابی که بر هُرم بدن می‌افزاید، تا غروبی که جان را در تنْ کرِخت می‌کند. اما همین‌که آفتاب می‌رود، شهر بیدار می‌شود؛ خیابان‌ها ترافیک می‌بندد و مغازه‌ها یکی‌یکی باز می‌کنند. اغلب رستوران‌ها، کافه‌ها،‌ اغذیه‌فروشی‌ها و فروشگاه‌هایی که سروکارشان با خوراکی و مواد غذایی‌ست، بعد از افطار شروع به کار می‌کنند. پارک‌ها و محافل عمومی غلغله شده و قرارها و دیدارها به ساعات تاریکیِ شب موکول می‌شود.