تقاص خاورمیانه‌ای بودن!

پوران کاوه با بیان این‌که صاحبان خرد و اندیشه را نمی‌توان به محدوده‌ای خاص محصور داشت می‌گوید: ادبیات در خاورمیانه با بهره‌مندی از بُغضی درگلومانده و انگشت‌هایی پینه‌بسته روی ماشه‌ها، مدام نقش صلح و آرامش را در نهانخانه‌های درون جا می‌گذارد و همچنان تقاص خاورمیانه‌ای بودن را پس می‌دهد.