یک سقف؛ تنها آرزوی سوگند و ساغر

روزهایی که حتی پول نان خریدن هم نداشته اند و با شکم گرسنه خوابیده اند؛ دو هفته ای یکبار و با کمک خیران مرغ می خورند، آن هم با پیکنیکی که هم گرمشان می کند و هم با آن غذا می پزند.