روایت «شرق» از شرایط سخت دختران در خوابگاه‌ها

«من تا قبل شیوع کرونا در خوابگاه دانشگاه سراسری گیلان زندگی می‌کردم. ما حتی نور آفتاب را هم نمی‌دیدیم. تمام پنجره‌ها با صفحه‌های بزرگ آلومینیومی پوشانده شده بود و یادم است بیشتر شب‌ها فقط از صدای پشت پنجره می‌فهمیدم باران می‌آید. من همیشه احساس خفگی داشتم و خوابگاه برای من زندان ترسناکی بود و هیچ‌وقت توان مالی برای گرفتن خانه‌ای مستقل را هم نداشتم».