اشک‌های یک ارتشی برای سقوط خرمشهر

اگرچه هیچ کدام از مدافعان اعم از ارتشی و سپاهی و نیروهای مردمی در دفاع از شهر کوتاهی و قصور نکرده بودند، ولی با وجود این، همه احساس شرمندگی و گناه می‌کردیم. هیچ کس دل و دماغ برگشتن به تهران را نداشت. خبر بازگشت به تهران هیچ کس را خوشحال نکرد زیرا با خاطره بسیار بدی جبهه جنگ را ترک می‌کردیم.