«گلیل» نگینی در مرز ایران و ترکمنستان

سال‌هاست مردم خو گرفته با آب و آفتاب، با سرو و سبزه دیاری را چون جان، عزیزش می‌دارند و با چشمه‌هایش نسبت دارند. تکیه‌گاه بودن و ماندنشان است. سربرآورده خاکی از دل کوهستان که ییلاق یادهای سبز این مردم است. «گلیل» همان که برای ‌مردم عشایر این استان گلِ ایل بوده، زیبا نام دیار آراسته این مردم است.