جانا ز فراق تو، این محنت جان تا کی؟ / بر پای دل مسکین، این بند گران تا کی؟

ما هر چقدر بی توفیق باشیم از کشتی نجات بودن حسین (ع) کم نمی‌شود و آن چیزی که می‌ماند فراق این است که «او عراق است و ما ایران».